C ^5t ) 



I, varia, vehemens, plena animi, plena^fpWus, 

 „ plena doloris , plt^na veriratis" ; in cojicilian- 

 dis iudicibns <r 43 in fine „ pdhibira etiani ac- 

 „ tione leni facilitatemque figDJIkanii" ; in iccis 

 €•711 ,) itaque inibuendiis esr is. qui iocofe 

 „ vulc dicere, quad narura quadam ap:a ad haec 

 „ genera, at morihus, ut ad cuiusqne modi 

 99 genus ridiculi vultus etiam accomniodetur: 

 „ qui quidem quo feverior est ec triscior — — 

 „ hoc ilia, quae dicunrur, falfiora videri fo- 

 „ lenf. Quid actione efficiendum fie, Crasfus 

 docec /, 3. c. 57: ,, animi permotio, quae 

 „ maxinie aut declaranda aut imicanda est ac-^ 

 „ done"; et c. 59: „ animi esc — omnis ac- 

 , tio". De duabus autem partibus , in quas 

 ea dividitur (voce ac gestu), voci priores de* 

 fert Anconius /. i^ c, 59, ubi poscquam de ges- 

 tu dixit: ,, quis neget, opus esfe Oracori ,. jft 

 „ hoc oratorio motu ilatuque, Roscii gestum 

 „ et venustatem*% haec addic:,, quid est Ora- 

 „ tori tarn necesfarium quam vox" (1)? ec de 

 utroque coniuncte fie iudicat: „ in gestu, qui 

 „ mulcum Oratorem adiuvac, ec in voce, quae 

 „ una maxime eloquentiani vei commendac, vel 



„ fus* 



(i) Discri'men inter epus et necesfarium cognosci 

 poterit e /. 2. c. 10: „ ecianifi opus est, tamsn mi- 

 „ uiis esc necesfarium". 



