( 155 ) 



quas res affefre oporteat et in titilitate et in dig* 

 nitate defendenda^ quae nonnunquam inter fe 

 .pugnenc; et in eo maximum ostendic esfe mo- 

 niencum , G quid aut non fieri posfe aut necesfe 

 esfe demonftretur. Ad lioc genus traccandum 

 Oratori necesfariura pqcac , uc cognoveric rem- 

 publfcam (quod item docuerac Crasfas L i. c, 

 14, 45.}, et ut teneac mores civitatis. Variaii- 

 dum aucem cenfet orationis ^enus pro vario lo- 

 co ec audicoribus c. 82. imf. In fenatu mino- 

 rem apparatum ^dhiberi , ingeniique ostentatio- 

 nem v;rari vult, ^, Concio", inquit, „ capic 

 ,, omnem vim orationis et i^rav+tatem varieta- 

 ,, tcmqne ^ienderat" , quod in fine capitis fufiua 

 etiam exriicat. Denique oscendit quatuor cau^ 

 fas, unde adverfa acclamatio populi oritur, co- 

 tidemq'jc mtsdtcinas , quibus ei malo occurr; 



S II. 



De latidatwtihus. 



Laudationes ac vituperationes ad Oratorem 

 pertinere putabac Cicero , ut patet e /. 2. c, 9. 

 5, quis vituperare improbos asperius, quis lau« 



„ dare bonos ornatius potest?" et c. 24: 



99 five ex perfpna , ut laudis". Utrum autem 



