C «5o ) 



"flnxisfe confenfu fuo probat c* ^^6. Quod aiirem 

 in altera fermonis parte, quae /. i.e. 4R. fqq. 

 continetur, iis confentit, quae ScaevoJa dixerac 

 r. 9» 10, hinc mininie efficitur earn esfe Cice- 

 ronis fente c^aiTj , cum utrumque refellendi tan- 

 tiim caufa induci osrenderimus Cap. 3 §5 i ^ 3» 

 Neque vero tanctrTfT hoc valet in iis, quae d spu- 

 tantes tamquam fuam fotendam proferunt, fed 

 paslim etiam veterum philorophorum et rheto* 

 rum placita ab alteio propolita vel alterum, vel 

 eumdeni confirniaiKcm videmus unde quid ipfe 

 Cicero dc iis fentiat, inrelligi posfit. Sic elo* 

 quentiam e.sfe virrurem, Oratorem esfe Tap ienteni 

 e JVJnefarchi oratione referenri Antonio /. i. c. 

 18. Crasfus asfentitur /. 3. c. 14, 18. AJiud 

 exeniplum est in Apollonio /. i €,28. et in 

 Rlenedenio ii;. c, 19 cuius praecepcum „ Caput 

 ,, enim esfearbitrabatur Oratoris , ut et iplis , apud 

 „ quos ageret, talis, qualem fe ipfe opcnret, 

 5, viderctur — et uti eorum , qui audirenc, (ic 

 „ afiicerencuranimi, ut eos affici vellet Orator" , 

 iliic a fe relatum , postea /. 2. c*. 41. e fua per- 

 fona tradit Antonius. Quin Crasfus /. i. c 13. 

 Graccorum obiectioni de Demosthene iam anie 

 refpondet, quam ea Cr. 19.) ab Antonio memo- 

 retur. Nam de univerfaartisdefcriptione, quam 

 e rhetoribus Crasfus edic /. 1. c. 31, 32, fupra 

 monui c. 2. 



