C A P UT T E RT lU M. > 



^UATENUS RELlQUpRUM SERMONE CICERO» ^ 

 NIS CONTINEATUR SENTENTIA* 



Inquirlmr de -Antonio*^ 



J\r\tomm cum ad Cras/i in dicendo facalfatem 

 proxime accedere cum ceteris omnibus, turn ve- 

 po Ciceroni videretur, mirari fane neminem fub- 

 it, hunc ej quoque partem fuae de Oratorc 

 fententiae explicandam tradidisfe. Nullum au- 

 tem Oratoris officium aptius ex eius perfona 

 praeceptis inflrui poterac, quam locorum inven^ 

 tlo 2iZ dispojitio^ qua unus omnium raaxime ex- 

 cellere purabacur. Nee tamen ubique eius, uc 

 Crasfi , fenno Ciceronis fententiae refpondet; 

 fed mulra quoque in contrariam partem pro fua 

 confuetudine disferens inducitur. Itaque ea, 

 quae Anronius his in libris difputat, tripliciter 

 omnino dividi posfunt. Siquidem /. i. c. 18—21. 

 Crasfo iic refpondet, uc fermo maximam qui- 



dem 



