( 38 ) 



m ostendac in orationis ornatu, quam tertiam 

 Vircucem pofuerac , ante omnia comparandam es- 

 fe rerum cpgnicionem, quae ubi adfic, verborura 

 ratio faciJis lit. c. 24. Haec iam explicaturus 

 ornaruni ec genere toto ec fingulorum verborum 

 featentiaruinque luminibus effici docet. Princi- 

 pio cavere iubet, ne nimia fuavitas, uc in aliis re* 

 has, ira hie fastidium pariat, c. 25, 26. Pose 

 ^uae ilia parcicione repecita c, 26. in fine , ad 

 ornarum mnxime valere docec amplificationeni, 

 quae cernatur cum in concicandis animis et lau- 

 dnndo, cum vero in locis communibus; inter 

 quos memoratae disputationes ancipites rurfus 

 eiim longe auferunt. Ostendic enim omnes cau- 

 fns definicas ad univerfi generis confulcationes 

 csfe revocandas ("quarum ambigendi naturam e 

 philofophorum distributionc parcitur c. 28, 29, 

 ab'o qundani modo, quam Antonius fecerac /. 2. 

 c. 24 et 25.) atque harum disputationem e phi- 

 lofophia repetendam , quae iniuria eas fibi vin* 

 dicaverit; quae divifio , uc in aliis rebus, ira hie 

 maximum attulerit damnum. Haec videtur esfe 

 fenceni;ia, quam per implicatam disputationem 

 diiTundit r. 27—36. Redit ad orationis orna- 

 tum , fed quafi prions illius partitionis (c, 25.) 

 oblitus aliam inducit, ut primo de verbis fim- 

 plicibus, deinde de coniunctis dicat. In illorum 

 iractatione eciam allegoria ec immutatio e fecun* 



da 



