( 37 ) 



a fe genus exprimi , quod fibi ipfi mnxime probetur. 

 c. 7 - lo. iam ipfius elocucionis quadriparci- 

 cam discributionera e /. i. c. 3a repecic, cuius 

 duo prima etli fe relinqnere fimulec, tamen bre. 

 viter exponic, quomodo quidem Lacine dica- 

 luus, c. 10—13, quomodo plane , ^. 13. Haec 

 autem nullam efficere admiracionem, nifi accedac 

 diccio brnata ec apta , qua qui utatur, eiim de- 

 mum esfe verum Oratorem. Hinc in eloquen^ 

 tiae laudes evagatur, eamque antiquisfimis tem» 

 poribus cum fapientia ct re ec nornine coniunc- 

 tam plurimum in republica valuisfe oscendit, 

 quamvis nonnulli pocius rerum cognitioni le to- 

 tos rradiderinc. c. 14, 15. Socrarem primum 

 eloquentiam a philofophia feiunxisfe et familias 

 ab eo profecras omnes ab Oratoris fludio ab- 

 horrere, praecer Peripacecicos et novam Acade- 

 luiam , quarum igicur copiam ec vim fummus ille 

 Oracor fibi adlciscere debeac, c. 16— so. Sibi 

 aucem quamvis plurimis occupacionibus discrac- 

 to non Jicueric omnia ilia coniplecci, camen fe 

 nee philofophis quidquam in dispucadone con- 

 cedere c, 20, 21. ec de fumrai Oratoris periec- 

 tione loqui posfe , omninoque aliam esfe ra- 

 tionem eorum* qui arcem aJiquam in ufum ad- 

 hibeanc, aliam eorum, qui ipiius lludiodeleccaci 

 nil praecerea curenc. c, 22 , 23. Hanc dispuca- 

 tionem ad argumencum propuficuni lie referc, 



uc 



