( 35 > 



tionem locos affert, unde rifus maxime excice- 

 tur. Ubi postquam ex iisdem locis feria et ri- 

 dicula posfe peci ostendic , nbilnullaquc genera 

 ab Oratoris gravitate fegregavit d. &i.i 61. inH,^ 

 primum ea tracrar, quae in verbo funt pofita c. 

 6^1 --66^ deinde quae in re c. 66 ^'/\. in fine; 

 Sermo iam redic ad Anconium nonnulla monen- 

 tern de ratione et delecm^ quo ea , quorum lo- 

 cos mondraverit , adhibere oporteac. Deinde 

 duo praecipic , akerum , honeste cedere , ake* 

 mm, caver6 , ne quid caiifae noceamus. c. 72. 

 Quod cuni Grasfus (nifi perfidia) fieri posfe ne- 

 gasfet c. 73 , ille quii)us modis in id incidamus, 

 ostendic, c 74, 75. Crasfus (^/. i. c, 31.) Se- 

 cundum oratoris munus esfe dixerat: „ inven- 

 ,, ta non folum ordine, led etiam momento 

 5, quodam Jitqiie iudici'o dispenfare, atque com- 

 ,, ponere". Haec igitur Anconius, c, 42 a fe 

 dilata, perfequitur. Ilium quidem rhetorum 



or- 

 „ coniuncte re verboqife moveacur. Nunc exF>ona» 

 „ mns genera ipfa fnmmatim , quae rifum majiime 

 5, moveauc. Sed hoc etc.". Saepe Cicero, post ali* 

 fiiiius arguraenti abfoUitionem praecedeucia breviter 

 complexus ita demum ad aliaprogredicur , v^lut fupra. 

 e. 26. /. 3. c. 43. Sic quoque, ni fallor, oratio me- 

 lius procedet , er fqq. „ Sed hoc mementote" etc. 

 aptius cohaerebunt. Haec vero in coniecturae tantum 

 loco repouantur, 



C B 



