C 32 > 



iribuere declaravit c. 18—20.) quomodo tan- 

 dem Orator ilJe fummus inflituatur, exponic. 

 Videndum, quid natural posfit, fi apms videa- 

 tur, bonum (ibi exemplum eligat, addita exer- 

 ^itatione et ftilo r. 20 — 24 : ubi disputa- 

 tio de iniitationis vi in Graecorum libris con- 

 fpicua infericur. c, 22, 23, Deinde quo* 

 niodo caufas tnictare debeat, docere inci- 

 pit c. 24: quas primum penicus cognoscat, 

 cc, quae fit ambigui caufa, videat. Hie illud 

 eCrasfiana distributione asfumendo probat, tria. 

 esfe genera ambigui c. 24, 25; fecundo autem 

 genere fcripti quoque controverfiam complecti- 

 tur, c. 26. Praeter caufae probationem Oratori 

 duoiraponit, ut et eos, qui audiant, fibi con- 

 ciliet, et eorum animos comnioveat: caufae 

 vero defenfioni cum duplex argumentorum ge- 

 nus fubiectum fit, quod utrumque et rerum in- 

 ventione et dicendi ornatu indigeat, novam hinc 

 univerfi muneris Oratorii divifionem inducit. 

 Quaerendum enim ftatuit, primo quid, deinde 

 quomodo dicamus. c, 27. Harum partium pri- 

 mam libi furait, quam fua confuetudine exponen- 

 da illustret, alteram Crasfo relinquit Jibro tertio 

 tractandam. Reditigitur ad caufae probationem 

 per argumenta, quae ex cercis locis fern per pa- 

 ratis in oninem caufam afferre, non flnguliscau- 

 fis fepofica e rhetorum praeceptis depromere 



opor- 



