IHos ad naturalium rerum cognitionem felicis- 

 fime pervenire certum esc, qui ex celebri Ba- 

 conis monito „ non finguni: auc excogitant, 

 fed invenire conantur quid Natura faciat auc 

 ferae". Cum autem nostrae contemplationi 

 res fponte fua raro fe ica ofTerant, ut quae ad 

 leas incelligendas faciaUt, a diligcntisfin'io etiam 

 obfervatore penitus lustrari posfinc, audacter 

 Jiiterrogandam esfe Nacuram , atque experimcnr 

 tis fagaciter infticutis cogendam ad ea pacefa-. 

 cienda, quae recondita teneac, fummi artis ma- 

 gistri exemplp fuo docuerunc. Ica Naturam 

 perfcrutando augetur ec flabilitur, quae placida 

 primum concemplatione acquifita fuerat, fciencia. 

 <Juapropter qui naturalium rerum accuratam 

 fibi cpmparare veJit notitiam , non modo prom- 

 tus ^d videndum, verum etiam ingeniofus ad 

 investigandum lie opprtpt. At vero qui in 

 liisce fubfiscic , quamvis egregie agat, non ta- 

 anen omnem perfecisfe rem credatur. Nimi- 

 Tum homini id a patura datum est, ut non mo- 

 dp varias res rerumque formas , fimiJitudines ei; 

 difFerentias fenfibus animadvertere, nexus con? 

 iunctionesque perfpicere, verum etiam horum 

 pmnium rationem aliquam ec finem asfequi cu- 



piac. 



