( 21 ) 



lus disputationis locus reiiccus est. lili enim 

 diibicare niihi videntur, an utile fit humanae 

 cognitionis extendere fines. Haec vero quaestio 

 fpectat non ad noscram folam disciplinam , fed 

 ad omnem omnino philofophiam. Quid referc, 

 eodem iure dici potest, quid refert cognitio 

 plantarum, quae in regionibus longinquis, in 

 ultimjs terrae finibus floreanc? Quid interest 

 nostra, quaenam fit forma, vivendi ratio, ani- 

 malium, piscium, immo ec infectorura, quae 

 in disfitis iJlis regionibus degant? Nulla enim 

 causfa est, cur exploremus tanta cura vicisfi* 

 tudines, quae olim banc terrae faciem adeo 

 mutarunt, et quarura vestigia ubique obvia 

 funt. Irrita et vana igitur ca funt, quae ab 

 acutisfimis viris in his investigationibus tanta 

 diligentia efficiuntur. Frastra tantos labores, 

 tot itinera fuscipiunt optimi naturae fcrutato- 

 res. Male fanus igitur merito Humboldt 

 tins habeatur, qui vix ex campis aequacoreis 

 redux, nova iam molitur itinera verfiis incogni- 

 tas Afiae plagas. Nuiiius pretii func igitur 

 Reinwardtii labores, qui quern ardoreiii 

 olim eleganter et facunde defcripOt, ciindcm 

 nunc indefcsfus adhibec in Indicaiuim coloriiarum 



pa^ 



