C 8t ) 



fjuod metui posfet, ne fallax fit (i). Qui- 

 re qiium haec doctrina tantos exercuerit che* 

 micos, quantos fupra memoravimus, et ab 

 iis tantis elFeratur laudibus, ut vel difficilli- 

 mas (inter quas fi banc de acidorum iliuriatici 

 et muriat. oxyg. natura fettilerim, me omni- 

 no vera dixisfe mihi videor,) lites posfet di- 

 rimere, earn paulo acduratius indagemus. 



Prima initia buius doctrinae pofuisfe dicitur 

 Bergmannus, cum* oftenderit, quo magis 

 oxydarentur metalla, eo maiorem accipere 

 capacitatem faturandi acida (2). Deinde 

 Ricbterus (3), quum iaceret fundamen- 

 tum calculi, quem vocant Stoechiometricum^ 

 docuit, fi corpus copuletur pluribus una 

 proportionibus, compofitiones fecundas fern* 

 per esfe in aliqua ratione ad primas; atqui 

 praecipue nominandus est Higgins, primus 

 conditor theoriae, quam voc^int A tomisticam. 



Hie 



(0 yourn. de Phyf. t. LXXXIV. p. 393. 



(2) Bergman. Op. Phyf. Chem. ci\ Princ, El. de Chim. 

 avec les applications gencrales de la doctrine des proportions 

 d^termin^es, par J. B. van Mons Brux. 1818. p. 61. 

 of. J. J. Winterl. Prohifton. ad Chem. Sec. XIX. Budae 

 1800. §. 4. p. 3. 4. et annot. 



(3) Richter liber die neueren Gegenflande der Chimie 

 cf. van Mons 1. 1. p. 61. 62. 



F 



