C lo 3 



perpetua ofatio (ingulis tribuitur CO- Inter- 

 iecrtim locum obtinec nostrum opus, in quo 

 collotnientes ira longiore fermone utuntur, uc 

 tamen alter alcerum faepiusexcipiacet interpellet. 

 On^nes fere dialogos prooemiis indruxic, in 

 qui bus incredibilem elegantiam et variecatem 

 oblervare licet. Ea enim plerumque ita func 

 compofita, ut aliquod argumentum non magis 

 arripuisfe, quam alia de caufa vel quadam tem- 

 poris opportunitate in id incidisfe videacur, Saepe 

 dialogos incipit ab eius rei commendatione, de 

 qua. disputaturus est, ut nostri operis Jibruin 

 primuin. Nonnunquam orditur ab alicuius viri 

 laude, cuius virtutes minus cogniras ut patefa- 

 ciat, fe i!lum Jibrum compofuisfe fingit. Ex-- 

 empla vid /. 2. de Of\ et yjcad] I. 4. Tertii da 

 Qratore Jibri incroitu deflet miferas mortes eo- 

 rum quos in fuperioribus colloquentes fecerat. 

 De qui bus idcirco Scaevola praetermisfus vide- 

 ;ur, quod is fenex fua morre defunctusest , vid. 

 Lael .c. I. Vix opus fit norasfe, fermones hos 

 non ab ipfis habitos, fed a Cicerone fictos esfe, 

 quaiTiquam eorum, quibus tribuuncur, pcrfonis 

 egregie convcn'enrcs, quern morem fignificac 

 Cat. c. 1 . et ad Dh, L 9. ep. 8. Univerfe de 



dia« 



(1) Hoc Ciceroni est rhet&rice dispiuare, cum . il- 



lud alter urn diakciice dica: dc Fin, I, 2» c» 6, ' ; 



