C 54 ) 



donibus probantnr; prout amplisfintis, angus- 

 tioribus, et angustisfimis terminis Lloqncnciae 

 dido circumfcribicur. Unde de tota etiam Elo^ 

 quentia trifariajr; judicatur , five tr^s eiu3 formae 

 variae efljnguntur. 



Eloquenciae, quam Jacisfimo et ainplisfimo 

 fenfu intelligimus, quaeque igicur de omnt qua' 

 (:imque re apre, ornate, et ad perfualionem 

 yccommodate posfit dicere, ex iis quae dixi- 

 mus , in duas imprimis partes potest distingui : 

 alteram , fcientiam rerum omnium , de quibus 

 aliquando dicendum fit; alteram, ipfam dicendi 

 facultatem- Hanc fpeciem Oratoris in animo 

 habuit, et expresfit Cicero ds Oratore L 6. 

 Crasfus ibidem c. 8. conf. c. p. et c. i6. vid, 

 ^c c. 45). Quincti]. I. 0. 11. ai, (0» 



Po. 



(r) Ab hac ratione non longe discesfit G. L 

 Vosfius, de Nat. Rhet. c. IV. p. 323. T. HI. 

 Opp, Foif. edit. Amft. 1697, Q^i distinguendiim t%^<i 

 docet inter duas officii Oratorii partes, pi quibus 

 lubiecti , quod vocat , ratio diverfa fit. Priorem par- 

 tem ponit ^ia^uT«»ijr, qua fecum cogitat Orator, 

 qu?ie prgumenta ac disponendi ratio , cuiusmodi orna- 

 tus , gut actio , maxima videatur conducere ad ani- 

 pios impellendos: alteram autem jrf « xT»x*jr , quate- 

 inis orationis inflrumento ftudeat hominibus perfiiade* 

 TQj €> ? A-f /« f autem cum A r i s t o t e 1 e llatuit V o s- 



fi- 



