( 67 ) 



tre(^i), Libro denique tercio. Crasfo adfuric ii* 

 dew; qui fecundo librd ("s"). 



Uc vero facillime diiudicemus, quamnam , ex 

 horum varia muln'plicique diTputatiune, fenten- 

 tiam Cicero fueric an)plexus, quacscio antea 

 redigendaest ad formam, quam fieri potest, finx-? 

 plicislimani. Segegrandae igitiir ante omnia per- 

 onae iJlae^ quarum fencentiae in ccnfum venire 

 hon posfunt, ex quibus Ciceronis fcncenda 

 conftimarur. 



Ad banc clasfem referendi funt primo locd 

 C. Cocca, et P. Sulpicius, adolescentes , in 

 quos magnam fpem maiores nam ponebanc C3)» 

 magnam dicendi laudem iam adeptos (4): fed 

 qui adfunt tancum discendi caufa Cs). Audiunt 

 igitur, ec interroganc , d quid iplls videatur, 

 difpurantes, ipfi vero nee refellunc pofitam ab 

 alio fencentiam, nee novani auc fuam profe- 

 tunt(6). 



Maioris quodammodo momenti perfonami 

 fustinet Q. Mucius Scaevok, cum tameji 



(i) Vid. II. 3. 

 (0 III. 5. 



(3) ^^ Orat. I. 7. 



(4) 1. 8. III. 8. 



(5) Conf. I. 8. 21. 22. 



(^6) Vid. I. 21. 22. 2p. 30. 32, 35. 47. 62, II, 



i^3. 50- 57* po. in. 12. 36. 55. 

 E a 



