C 9^ ) 



ter videndum est, q.uid traditum fiieric; in ec^ 

 vix locus erac obli^ationi cuidam accedend, 

 quae per paccum forte definienda fit (i). Ad* 

 hneferunt itaque Romani, uti et in aliis, vereri 

 principio, nimirum pactum in continenti in fa- 

 vorem actoris adiectum, fplis bonae fidei nego- 

 tiis inesfe (2) : quod fi vero in favorem rci 

 in continenti adiiccretur, etiam (lipulationi ines- 

 fe credebatur, propter aequitatem (3).- 



Quaedam de iis dicenda fuperfunt, quae ab 

 jpfo i u s t i n i a n o , ratione bonae fidei et flricti 

 juris tiegotiorum^ conflituta legimus. Non 

 tantum fancivit Imperator ipfam distinctionein 

 inter bonae fidei et rtricti iuris actiones (4), 

 verum et alia addidit, e quibus manifesto appa- 

 ret, discrimen illud ab eo confirmatum fuis- 

 fe (5}* Etenira actionem rei uxoriae, quaef 



olim 



fi) E contractibus bonae fidei, qui per rei tradi- 

 tionem perficiuntur^ pliires oriuntur obligariones, uti 

 fupra obfervavimiis. Conf. Cap. i. pag. isfeq. etCap. 

 J. pag. 74. et Cap. 4- pag. 95- 



(2) L. 7. S 5. ff. de Pact. Conf. Supra Cap. 3. 

 pag. 61 • 



(3) L. 40. ff. de Rei). Cred. Conf. Supra Cap. 

 3. pag. 65, 73- 



(4 J Conf § 28. et 30. I. de Action. 

 (5) Conf. V i n n i u s , ad Tit. I. de Act. p. pop^ 

 ICoodt^ dt: luriidiet^ L. I. C ulc. p. 116. 



