C S9 ) 



ct fine nientione bonae fidei praefcribebat. Iu» 

 re novo autem, tota lis apud eundem iudicem 

 diriniiciir, qui ex univerfo iure , tam civiii quam 

 Praetorio , pronunciac , atque m exceptiones , ex 

 edicn« Praecorum oriiindas , in omni iudicii 

 parte aequalicer admiccere potest : adeo ut valor 

 negotiorum flricti iuris, non ainplius fine bo- 

 na fide aut fine libero confenfu, coram novis* 

 (imis iudicibus, fubOstere posfic, et effectu te- 

 niis in iudicio ucraque fpecies adaequaca fueric. 

 Earenus itaque actiones flricci iuris cum actio-* 

 nibus bonae fidei quodammodo Tunc aequatae. 

 Atque eo knfu accipiendae videntur leges quae-^ 

 dam, fijcundum quas bona fides aeque in illis ac 

 in his requiricur. Sic, absque ullo dicrimine 

 inter utruraque actionum genus , rescribunt Im*? 

 pcratores Dioclecianus et Maximinianus: „ bo- 

 9, nam fidem in contraccibus defiderari aequum 

 „ esfe" (i). Qaiu eciam in contractibus (Iricti 

 iuris, non obiecta exceptione aliqua, de aequo 

 ec bono agebatur, fpreta iegum fubtijitate, quae 

 multashabetcapciones, praefligias et tendiculas » 

 liraplicitati et bonae fidei adverfantes ; unde di* 

 cicur, „ placuisfe in omnibus rebus praecipuani 

 „ esfe iuilitij^e aequicdtisque quam flricti iuris 



„ ra- 



(0 L. 4. C. de Qbljg. et Act* 



