(118) 



eorura moribus iiistis^ integris, religiods, timi* 

 dis, perferentibus iniuriarum. Oratori vero be- 

 nevolencia conciliatur ]eni dicendi genere, et 

 quod facilitatis fpeciem prae fe ferae, ad quo4 

 actio quoqiie valet. In quo illud praeceptum; 

 „ fi quid peiTequare acrius, ut invitus ec coac- 

 „ tus facere videare" , ferva^um videmus ab ipfo 

 Cicerone Oraf. a. dg Lege ^gr. q. £4: ., noa 

 „ confuevi bomines appellaie asperius. Quiri- 

 5, tes, nifi lacesHtus* Vellem fieri posfec^ ut a 

 „ me fine concumelia nominarentur ij , qui fe de- 

 ,, ceraviros fperant futures: iam videretis , qui- 

 „ bus hominibus omniura rerura et vendendarum 

 5, et emendarum potestatem permitteretis. Sed 

 9, quod ego nonduni ftatuo mihi ^s^q dicendum, 

 », vos tamen id potestis cum animis vestris co- 

 „ gitare",. conf. etiam infra c. 49, 52. Tali 

 autem oratione praefertim uti lubet in iis caufis, 

 „ in quibus minus potest inflammari animus iu- 

 5, dicis acri et yehementi quadam incicatione. 

 ,, r>Jon epim" ^tc. 



§ III, 



De animis permovendis* 



Venio nunc ad illud, „ in quo funt omnia" 

 (/. 2. c. 53.), ut iudicum vel eorum, qui audi- 



anc. 



