( "9 > 



ant, animi permoveantur. In quo primum id 

 vidcndum, utrum caufa fatis magna (ic, ne tra* 

 goedias in nugis agenres irrideamur, uc docec 

 idem c. 51. Si vero caufa postiilare videatur, 

 5, oprandiim esc Oratori, ut aliqiiam permotio* 

 9, nem animonim fua fponce ipfi alFerant ad cau- 

 95 fam indices ad id , quod utilicas Oratoris fe- 

 5, ret, accommodacam" , c* 44. Ec fieri po- 

 test, ut Orator priusquam ad caufam accedac, 

 intelligat, quid indices fentiant, ficuti Verres 

 &nte iudicium >, omnium iam opinione damna- 

 „ tus'* erat, ut ait Cicero Ferr. L c i. Eius- 

 modi vero caufae opponitur ea» quam vocat An- 

 tonius, „ ancipirem — cc gravem ad animos 

 9, iudicum pertractandos". Talera fi Orator ag- 

 greditur, diligencisfim^ indagare debet ,, quid 

 5, fentiant (indices) , quid existiment , quid ex^ 

 „ fpectent, quid velinc, quo deduci oratione 

 ,, facillime posfe videantur". (In quo ei ne- 

 cesfaria est ilia philofophjae pars , quae verfa- 

 tur in anfmorum motibus, de qua fupra dixi), 

 5, Si fe danc, ec fua fponte, quo impellimus, 

 „ inclinant acque propendent"; id arripiendum 

 eaque parte ukerius incumbendum est. „ Sin 

 „ esc integer quiecusque index", vis oracionis, 

 quae cerce plurimum potest, maiori cum diffi- 

 culcace est adhibenda, quapropter hoc ipfum 

 vocat mQllri c. 51. Nifi forte fiC animati fini 



bo- 



