C 1^9 ) 



6nini et infrequendbus" caufis ab* ipf^ re tfxdr-» 

 diendum); plerumque tamen, iic docec Anro* 

 nius /. 2. c, 79 : et praefertim in eo requiritur 

 venuscas ec lenitas ad eum, qui audita permul- 

 cendum atque alliciendura corapofica. c. 78. Nam 

 quae Graeci praeceperant , in principiis id agen* 

 dum esfe, ut eum qui audiac, benevolum, do- 

 cilem , atcentum faciamus, ea non principii 

 propria putat, fed per totam orationem difFun- 

 denda. c. 19, y^, Illud vero monet c. j-j. in 

 fine^ 78 , priusquam de principio cogites, totam 

 caufam ct omnes locos perfpici ac pertentari de- 

 bere , uc ex ipfis caufae visceribus principium 

 efBorescat , neve fit vulgare aut commune. Fulga^ 

 re quid fit, fignificat r. 78. his verbis: „ nee 

 ,, in alias caufas posfe transferri", et utrumque 

 €xplicat de Inv. L x. c. 18. ,^ Vulgare esc, 

 5, quod in plures caufas potest accomniodari , uc 

 „ convenire videatur. Commune est, quod ni- 

 „ hilo minus in banc, quam in conrradam par- 

 „ tern caufae , potest convenire", Haec igitur 

 cavere iubet, ut et, ne principium fit „ auc 

 „ exile, aut nugatorium". Quatuor locos de* 

 monftrat c, 79 , unde fententiae duci posfint : ex 

 reo, ex adverfario, ex re, ex lis, apud quos 

 5igitur. Denique praecipit orationi confequenti 

 connexum esfe debere principium c. 82. 

 Narratiom nonnunquam fuperfedere iubec 

 I An. 



