Antonius c. 8i. ////V. i? neque enim d nota re^ 

 „ esr, nee fi non dubium, quid gestum fit, nar* 

 „ rari oporcet, nee fi adverfarius narravit, niil 

 5, li refellemus". De ea praecipcre foiebanc 

 rhetores: „ rem narrare, jta uc, verifimilis n^T": 

 „ ratio (it, ui aperta^ lU hrevis'\ ut reiern €* 

 19. conf. de Invent, L i. c. 20. ad Her ^ L i. (:. 

 5?. Quorum primum illud Caefar „ proprium 

 ^^ narrationis*' appellar c, 65, inque eamdera 

 fentenriam disputac Antonius c, 80. Requiric 

 it^m, uc aperia fit, eique rei magis etiam in 

 narratione, quam in reiiquis oracioiiis partibns 

 fludendum esfe docec ib. ubi (iniui iiidicac , qui* 

 bus rebus id efficiacur: „ eric peiTpicua narra» 

 9, tio, ii verbis ufitatis, fi ordine temporum 

 „ confervato, finon interrupce narrabicur*'. Non 

 vero nimis hrevem esfe vulc narracionem (cerce 

 fi hrevitas eo fenfu accipitur „ cum tancum ver* 

 „ borum est, quantum necesfe est"}; tum quia 

 id tollic iucunditatem , quam dicic maximam 

 narrationis virtutem: tum quia duabus ceteris 

 virturibus obest. Nam „ et est prohahilim^ 

 5, quod gestum esfe dicas , cum quemadmodum 

 „ actum fit, exponas, et multo apertius ad in- 

 5, telllgendum est, fi" etc. c, 80* Ea vero de 

 narratione detrahac Orator, quae fijae eaufae 

 liocere videantur, ut praecipit c, 81- 



Tercia fcquitur orationis pars , qua Cicero 



com* 



