( 133 ) 



qiientiae, adesfe debenc, ut docet Crasfus c, lo: 

 9, . nee [per ate (i) , qui Ladne non posfit , hunc 

 „ ornace esfe dicturuin : neque vero, qui noa 

 „ dicac, quod incelligamus, hunc pasfe, quod 

 5, admiremur, dicere". ^ Actamen pauca prae- 

 cepta de 4is cradir. Ec Latins loquendi virturein 

 non folum ponic in ipforum verborum puricate 

 ec fli'uctura ad Grammaticam norrnam exacra, 

 quo praefercim conducere monet Oratoruin ac 

 poetarum leccionem: „ fed eciam lini^na, etfpi- 

 „ ritusv et vocis fonus esc ipfe moderandus", 

 uc aic c. II, In quo cavere iubec illnd in pri- 

 mis vicium, ne ruscica ecaspera voce ver^res imi- 

 tari conemur; quo nomine reprehenditur L. 

 Cocca non tantum hoc loco, fed etiam Brut. c. 

 36. Praeterea vicemus peregrinam infokntiam 

 (c, IQ.) i. e. eiusmodi vocis fonum, qui a Ro- 

 niana puricace abhorreac; incolas enira Urbis e^ 

 re peregrinis excellere oscendic, 



r sn. 



Altera virtus^ ut plane dicamtis. 



Alterum illud, ut perfpicue dicac Orator, 



- vai^ 



(i) Sic enim legendum coniicio pro fperan^ ^ cuod 

 vix referri potest ad id , quod praecesllt , cmamur. 



