( 135 ) 



toris arbitrabatnr, nt fiipra ostendere conatug 

 fum. Unde eciam hoc uno verbo Aiepe llgnifi- 

 Cacur univerfa dicendi laus, nc /. i. e, !$• 

 „ multo dicat ornatws'\ quod ipfum c. fq. He 

 exprimitur; „ eloquerifis/Ime dic^t'\ porro^.17, 

 a5. et / 2. ^. 9 : „ homines ornaiius ilia fua 

 „ dicunc". Quid autem proprie fie ornate di- 

 cere, definimr a Crasfo /. 3. c. 14: „ qui 

 „ distincce, qui explicate, qui abundariter, qui 

 ,, illuminate ec rebus et verbis dicunc, ec in 

 „ ipfa oratione quad quemdam numerum ver- 

 „ fumque conficiunc; id esc, quod dico, orna- 

 „ te" Singulorum illorum adverbiorum vim 

 paucis illustremus. DistiiJcte et illuminate refe- 

 renda videncur ad verborum et fencentiarum ii- 

 guras, de quibus illud ufurpatur /. 2. c, 9^ 

 55 eamque variare ec distinguere quafi quibus- 

 ^^, dam verborum fentenciaruraque indgnibus" /. 

 3. c. 25: ,, fed ita distinctum ^ ut*' etc, et pau- 

 lo pose dicic orationem ,, concinnam , distinc-- 

 „ ta^n^, ornacam'* : illuminate vero de illis figu- 

 ris univerfe dieicur /. 3. c, 6. in fine €t 26. inl" 

 iio^ quamquam in primis nd yerhrum ornamen- 

 ta perdnet, quae faepe Cicero mecaphoris a 

 luce Qt fpkndore petitis indicac, uc /. 2. c, 8: 

 5, res fplendore illustrata verborum"; /. 3. c* 

 6: „ illustrem fine luce verborum'^ conf. 25. 

 in fine ,, ilkmiinanda verbis" , c. 31. in fine 37, 



3^. 



