( 13^ > 



38, 4^, 4' > 43- Explicate ne ^cdphmus 'pro 

 dilucide^ vetac iam ante facta i-ncncio eius virtu- 

 Us, quam fuperiore % attigi; puto igitur figr-id* 

 xari fufum iJlnd ac profluens five larum uicencli 

 genus, cui Scoicorum urida conciTaque brrvitas 

 opponkur /. 2. c. 38. Simili fenfu de Orarore 

 dixerac L \, c, 13: „ hie cum omni gravitate ec 

 „ iucundica e^;c/j//V^/", Ahundanter df^nhc^w^ to 

 Ipectac, quod Oratori ad ornate dicendum ne- 

 cesfarfus est mulcipJex rerum apparatus ;. quod 

 Anronius Crasfo concedJt /, i. c, 59: „ ciiiuj 

 5, eloquentia copia rerum debeat esfe ornata", 

 ipfe vero fignificac /. 2. c 8: „ quidplenius, 

 quam omni rerum genere cumulara oratio"; c* 

 14, 34: idemque docetur a Crasfo /. 3. c, 24, 

 30. in fine, Ec hinc inteliigitur hac ipfa ornate 

 dicendi virtute comprehend! varietatem, uberca- 

 •tem, copiam, quae pasfim Oracori tribuitur, et 

 nonnunquam cum ilia vel permutatur , ut /. i. 

 €» 12. (ubi quod in praecedentis capitis exitu 

 dixerac: ,^ eloquences ec in dicendo fuaves atque 

 yy ornati", his verbis efferc: „ ubertatem in 

 „ dicendo et copiam", ec ,^ dicendi varietace ec 

 ,9 elegancia"^, vel eoniungicur, uc I. i.e. 11. 

 /• 2, c, 27. 



Quae vero Crasfus / 3. de orationis ornatu 

 praecipit, confumuntur fere in duas partes. Cum 

 enim omnis oracio veri^is conftet, ea primo y^«- 



