' C H4 ) 



disiunctio c. s^; circumfcnptio c, 3s, ubi voca- 

 tur circuitio* Vid. etiam OuinctiL L 9. d i — 4. 

 Nonnullas autem fentenciaruin fignras ideo com- 

 mendat ec laudac, quia mulciim valenc ad anr 

 plificandum, ut explanationem ^ yeritatis fiiper* 

 lationem , perfonarum fictam inductionem , vocdin 

 liberam. Scilicet amplificatio, quae ponitur et 

 in augendo ec in minuendo (/. 3. c. 27 ) maxi- 

 mum orationis ornamenrum Ciceroni vifa est. 

 Anconius quidem eloqucnti fuo illud quoque tri- 

 buerat, ,, ut mirabilius et iDagnificentius auge- 

 5, re posfet atque ornare, quae vellec" /. i. c. 

 21. Ec Ciceronis menti con venire videtur 

 eiusdeni fencentia, quamvis ad rem, de qua il- 

 lic agitur, male traducta, ih, c. 51: ,, Orator 

 5, autem omnia haec, quae putantur in com- 

 „ muni vitae confuetudine mala ae molesta ec 

 5, fugicnda, muito maiora ec acerbiora verbis 

 5, facie: itemque ea , quae vulgo expetenda at* 

 5, que optabilia videntur, dicendo ampiificat 

 55 atque ornat". Mine etiam coniunguntur 

 „ ornando atque augendo" /. 2. c, 72. Cras- 

 fus autem amplificationem de induscria perfequi- 

 tur /. 3. c, 27 fgq. eamque deliderari docet ec 

 in explanando et in confiliando, praefertim au- 

 tem in concitando et magis etiam in laudando ac 

 vicuperando. Icaque hac refero, quae dicic An- 

 tonius /. 2. c, 9: „ quis laudare bonosornatius"? 



Am- 



