( 12 ) 



inagis confentaneum, qiiam quod Cicero* qar a 



prima adolescentia omnia ad viriini civiiem ci; 



Oratorem converterat, primimi opus fiuTni ede^ 



xet ex eo genere , quod ad eloquentiam , cui 



cmnia fe dcbere libenter agnoscebat, quam 



proxime pertinerec: quo gratiam quaii ei , de Tq 



cpcime mericae, referret; acque earn inftruerec 



cc ornaret, a qua fe plurimum esfe iiiflructum 



cc adiutum fatebatur? quid adeo ab O.ratore 



Cicerone , cuius cloquentia fere unice in rep, 



TCgnabat, potius exfpeccari poterat, quam UE 



eloquentiam celebraren? — Igitur testacur Ci}-* 



fe ante, quam ad opera Philofophica animum 



tippulisfec, 5, orationes, auc aliqaid id genus 



5, folitum fuisfe fcribere". 



His caufis, cur ad optis Oracorii podsfimum 

 argumend confcribendum , hoc tempore fe con-» 

 tulerit, accesfit imprimis etiam confillum^ quo 

 libros de Oratore perfecit et edidic. Hoc con Pi-' 

 lium indicac (2), ad fratrem fcribens: ,, vis-^ 

 ^y m mihi faepe dixisti, quoniam quae puerls , 

 », aut adolescentulis nobis ex commentarioh's 

 „ nostris inchoata ac rudia excideruiic, vix hac 

 „ aetate digna , et hoc ufu , quern ex causfis ^ 

 „ tot tantisque confccuti funius \ aliquid ii.sdem 



%> d^ 



CO ad yitt. XIII. 12. 

 (2) de Orat. !. 2. , 



