C i5 5 



>, potuijsfent , minus hoc fortasfe milii esfe pua 



j5 tasfem laborandum; led cum aker non mul^ 



), turn (quod quidem exftaret) ec id ipfum ado- 



fy lescens , aker nihil admodurn fcripti reliquis- 



j, fet; dcberi hoc a me tancis hominum inge- 



>5 niis pucavi, ut cum eciam nunc vivam illo- 



„ rum memoriam teneremus, banc immortalem 



„ redderera fi posfem. Quod hoc eciam fpe 



5, aggredior maiore ad prcbandum , quia non 



„ de Ser. Galbae, auc C. Carbonis eloquentia 



3, fcribo aliquid, in quo liceac mihi fingere, d 



5, quid velim, nullius memoria iam refellence; 



„ fed edo haec iis cognoscenda, qui eos ipfos, 



„ de quibusloquor, faepe audierunt; ut duos 



„ fummos viros iis, qui ncutrura eorum vide- 



3, rinc, eorum, quibus ambo illi Oratores cog- 



,9 nici fine, vivorum et praefentium nicmoria 



3, teste, commendemus". 



Kuic loco coniuncta est quaestio, an revera 

 habica fit haec disputatio, quod affirmanre A. 

 Mannuccio (i), negante A. Taiaeo (a), 

 iDihi fane verofimile videtur. 



Primo hoc mihi iure eliicere videor ex ac- 



cu- 



0) ^fi ^rgufnerao iihror. de Or at. in C i c. 0pp. 

 Rhet. Vol. II. init. Venet. 1583. 



(2) ht praefat, explicationis, fuac de Orat. ibid, 

 Vol. II. inic. 



