C i8 ) 



Nec tamen banc fententiam eo modo intel- 

 leccam velim, quafi haec de Oratore dispucatio, 

 ita lie habica, iic confcripfic Cicero, non tan- 

 tum non , quod attinec ad verba, auc fingularum 

 fentehtiarum in fermone rationem, (hoc enim 

 jam refellicur loco cir. Cic. de Orat, III. 4.) 

 fed ncc etiain quod ad reliquam confticutionem 

 referc; esr enim hie mos duilo^^orum , ut per* 

 fonae inuer fe loquentes inducantur, quae nun- 

 quam inner fe Jocurae func, (quae est excufatio 

 Ciceronis, cum ad Varronem Academica mit- 

 cerec Ci)3- ^^ J^^ hac ipfa dispucadone, Ci- 

 cero (2) fe defendic , quod die disputacionis 

 primo, Scaevoiam lam removerit; quod cerce 

 non conveoic dialogo, accurate ad veriratis fpe- 

 ciem compoOto. Igitur hoc cantum tueri vo- 

 Jumus, quod et per fe minime abhorret a veri- 

 fimiiitudine, et laudata Ciceronis tescimonia, 

 coniunctioque dialog! , cuiii his ipfis , quibus 

 habitus dicirur, reip. Romanae temporibus, 

 nobis perfuadere videntur, fermonem esfe all- 

 quando habitum quemdam de ratione dicendi, 

 cuius principes fuerinc L. Crasfus et M. An- 

 tonius: quorum disputationes, ab illis locis 

 ductasj quos ipil cradiderac Cotca, ica ex in- 



(i) ad Fam, IX. g. 

 CO ad Att. IV. 15. 



