( 21 :) 



^icare (i'). Quibus omnibus maxime confen* 

 tanea erat forma dialogi: praecipue cum tradat 

 Cicero (%), banc, quam Uteris confignavic, 

 de fummo Oracore disputationem , revera quon- 

 dam a Crasfo ec Antonio fuisfe habitam ; quam 

 €x locis a Cotta fibi cradids, adurabraverit (3). 

 Qua ratione igicur revera disputatio habica es« 

 fee, earn maxime fequi Cicero debebac in con- 

 fcribendo. 



Defcribit Tullius formam, cuius fequendae 

 caufas explicuimus, in epift, ad Lentulum (4): 

 „ fcripfi — Aristotelico more^ quemadmodum 

 5, quidem volui, tres libros in disputatione ac 

 55 dialogo iie Oratore^ quos arbitror Lentulo 

 ,5 tuo fore non inutiles^" et ad Atticum C5} 

 iTiencione huius operis de Oratore facta : „ quae — 

 5, his temporibus, inquit, fcripfi, ^Api^oTsKeioi^ 

 5, morem habent: in quo fermo ita inducitur 

 „ ceterorum , ut penes ipfum fit principatus"C(5). 

 Ita non tantum Cicero Aristotelium morem fer- 

 vavic in dialogis : i^Qd etiam tesuacur (7) , fe in 

 fingulis libris uti prooemiis (8), „ uc Aristo- 



te- 



CO de Orat. II. 0. (3) de Orat. I. r>. 6. III. 4, 



(3) de Orat, III: 4. (4) ad Fam, I. p. 



CsJ) Xlir. p. (<5) vid. tamen V/ y t r e n b. v, ce» 

 in Epift. laud. p. L. fqq.. (7) adJtt,\^, \z^, 



(8; De qiiibiis conf. Middlet. leven van C i c. 

 yzrtaald door Z i 1 1 q f e n , D. ill. p. C>% , 6^, noc. i. 



