< 109 > 



i 



ton coninnxerant.: turn demum ab eloquentia 

 id rempublicam plurima commoda veniunc, li 

 inoderacrix omnium rerum praeflo est fapien- 

 tia (i); quae ipfa camen fine eloquentia parum 

 pr<9dest civitacibus (2_).- Rationes porro, ex 

 quibus caput elFerre potuit audax ilia dicendi 

 malitia , praeclare Tullius exponic Cs)* 



Ita Cicero Crasfi fentenciam ab omni parte 

 ilabilivit, et ea rat lone inftruxit, ac tuitus esc^ 

 ipfaruni etiam fententiarum , quas Crasfus pro- 

 nuntiat, pondere et auctoritate^ ut fuum Tulli* 

 us iudicium melius confirmare noti potuerit; ec 

 dubitandi locus fit nullus, quin earn fententiam 

 fuerit amplexus, quam ea argumentorum muni- 

 vit gravitate et copia , quae caeteras fententias 

 omnes infirment et labefaccent, rem verO 

 fuam quam firmisfimo praefidio cingant. 



II. 



(i) de Invent. I, 4, conf. quae in eatndem fen- 

 teiKiain Socratem cum P h a e d r o disferencein 

 fecic Plato in dialog. Phaedro , T. III. p. 25^ feqq. 

 et praecipue p. 273. 



(2) I. c. c. I, 



(3) ibidem et feqq. 



