C "5 ) 



bti?j quibus in hanc fententiam fim addu- 

 ctus. 



Si confulamus Chemicos, inveniemus eos 

 aliquando de notione acidi disfenfisfe inter fe, 

 et anxie in catifam aciditatis inquifivisfe, inter 

 quos Winterlus Cf}, et van Mons (2) 

 primi nominandi funt. Ex quibus quamvis 

 forfan aliquot depromenda fint argumenta, 

 quae probent , non uni oxygenic vim acidf- 

 ficantem esCe tribuendam, haec tamen ut ni- 

 mis fubtilia, mittimus. 



Hoc autem potisfimum arguraento defen- 

 derem caufam, ut lint acida, quibus nihil 

 inest 0X3^genii; quae quamvis paucislima fint, 

 vel fi tantum unum eiusmodi cognofcatur 

 turn non liceat Chemico concludere, acidum 

 incognitum conftare radicali et oxygenio: 

 quod fi quis tamen fibi licere putet, is fciai, fe 

 in veliementem incurrere fufpicionem igno- 

 rantiae et temeritatis; cum ignorare videatur 

 id erroris genus mire nocuisfe rectae Naturae 

 intelligentiae; et caducum extitisfe theoria- 

 rum fundamentum , quarum millia , ut pote 



fal- 



(0 J. T. Winter!. Proluf, de Chem. Sec. XIX. Prol. L 

 de caufa additsiis p. i fqq, 



(2) Princ, EL de Chim, p. 5?8. 



H % 



