C ^4 ^ 



tern conflituere non poterat nudum pactum (i); 

 proinde Hipulationis natura non finebat, uc 

 praeter ea , quae verbis illis continebantur, infu- 

 per praeftarentur, quaenudopaccoerant promis- 

 fa. Mucui obligatio, propter rei cradionem, 

 non poterac extendi ultra id, quod erat numera- 

 tum Cs); id docent lurisconfulti , ubi dicunc, 

 5, re non potest obligatio contrahi , nifi quatenus 

 5, datum est : unde , ubi quis decern dat , et pacisci- 

 „ tur , ut viginti debeantur, non nascitur obligatio 

 „ ultra decern" (3). Praetereain mutuotransfer- 

 tur dominium, unde hie locus esfe non potesc 

 quibusdam praeftationibus accedencibus, quae 

 obtinent, etdequibus pacisciposfunt partes, in 

 bonae fidei negotiis, quae (imiliter re perficiun- 

 tur, uti commodatum, depofitum. Ufurae de- 

 nique non, nifi e Itipulatione , in mutuo de- 

 bentur (4). 



Asfentiendum itaque cenfemus Vinnio alifs- 

 que interpretibus, qui putant^ pacta in conti- 

 nent! auc ex intervallo ftricti iuris contractibus 



ad- 



(i) L. 99. ff. de Verb. Oblig. 



(2) V i n n i u s , de Pactis, C. 10. n. 3. 



(3) L. 17. ff. de Pactis. L. 11. § i. ff. de Re* 

 tus Creditis. Coiif. Pothier, ad Tic. de Pactis. 

 n. 39. et 4CV not. b, 



(4) L. 54. IF. de Praefcr. Verbis. 



