C 142 ) 



ticiit pliiribus experimentis , ita fluas itief- 

 curii ec argenti decomponi chlorieo, utetiam 

 fluata potasfae et fodae (i). 



VI. Tandem animad vertit D a v y u s , fi ratio 

 habeatur proportionum definitarum , debere 

 asfumi, acidi fluorici bafin multo plus oxy- 

 genii continere, quam aquam ipfius acidi hy- 

 drateae, id aucem repugnare analogiae. Ex 

 quibus omnibus deducit Davyus, contineri 

 in acido fiuorico materiam quamdam fluori- 

 iiam (phthoricum) hancce habere magnam cum 

 hydrogenio et metallis affinitatem (2). Hinc> 

 banc nomenclaturam propofuit Am peri us, 

 Ut principium aeidi fluorici dicatur phtJwricum ^ 

 quod cunl hydrogenio cum formet purum 

 acidum fluoricum; hoc dicatur hydro-phthoricum t 

 huius falia hydro^phthorata : fin autem phthori- 

 cum fe cum oxygenio iungat , et forrnet acidum 

 phihoricum^ eius falia phthorata yocentm (3). 



Omnibus vero collatis, quamquam cum 

 Thenardo et Tierrio opinamur, banc 

 rem minime extra dubium esfe pofitam , ta- 



men 



(i) Tom. 1. p. 2{13— 293. 



(2) Tom. 1. p. 2<;)5. '2^6. Ji>uni, de Phjf, T. LXXIX. 

 p. 259—264. 



(3) Ann, de Chim. et ds Ph^jf, ?vlay 1816 p. 24. 



