„ Vetus CO ^^^^ doctrina eadem videtur ec 

 t, recte faciendi et bene dicendi raagisra, ne- 

 „ que disiuncti doccores, fed iidem erant viven- 

 5, di praecepcores atque dicendi : ut ille apud 

 „ Homerum Phoenix, qui fe a Peleo patre 

 ^, Achilli iuveni comitem esfe datum dicic ad 

 „ bellum , uc ilium efiiceret Oratorem verborum 

 5, actoremque rerum. Hanc (2^ cogicandi, 

 5, pronuntiandique' rationem , vimque dicendi , 

 5, veteres Graeci fapientiam nominabanc. Hinc 

 „ illlLycurgi, hinc Pictaci, hinc Solones, at- 

 5, que ab hac fimilitudine Coruncanii nostri ^ 

 ^, Fabricii, Catones, Scipiones (3), fuerunt, 

 99 non tarn fortasfe docti, fed impetu mentis 

 ^, fimili et voluntate. Equidem, inquit Cras- 

 5, fus (4), faepe hoc audivi de patre et de fo- 

 5, cero meo, nostros quoque homines, qui ex- 

 „ cellere fapientiae gloria vellent, omnia, quae 

 „ quidem turn haec civitas posfet, folitos esfe 

 ,, compJecti. Meminerant illi Sext. Aelium, 

 „ M' vero Manilium nos etiam vidimus trans- 

 5, verfo ambulantem foro ; quod erat inflgne, 

 jy eum, qui id faceret, facere civibus omnibus 



9, con* 



(^\) de Orat. III. 14. 

 ("2) ibidem. 



(3) conf. in Brut, c. 21, 2t, 



(4) de Orat, III. 33. 



