(197 > 



Spfi commendaverat ; ciii fe plane ab ineunte 

 adolescentia, devoverat , quamque animo cene 

 non dimific ad extremum viiae fpiricum: iu 

 qua proinde mirifica iibi placebat, et ad quam, 

 quandocunque fieri poterac , etiam in fcriptjs 

 philofophicis, libenter fermonem dirigebat. 



Nee tamenCicero his caufis induci potuic, uc 

 co'drctaret fummi Oracoris ditionem, et forenits 

 dicdonis limicibus circumrcriberec: fed potius 

 Oratorem maxime confiderabac virum civilem ; 

 ad quem conformandum, praecer ipfam vim di^ 

 cendi, concurrere debebanc onines fere artes ec 

 doccrinae, fedea ratione, uc has quidcm non ita 

 dedita opera (i) excolerec Orator acque tracta- 

 ret, fed earn m u Aim ec fruccum ad fapientiam 

 civilem , quae, tamquam incunabula ec nacale fo- 

 lum, Oratoris propria esc, transferac , omnem 

 ilium ceterarum rerum ornacum conferens ad 

 virum civilem bene cuendum ; ita camen inftru* 

 ecus et harum ceterarum copia rerum , ut uber- 

 ratem dicendi ec ornamenca , fi res ita ferat , ad 

 eas quoque facile convertere poslit, in iisque 

 regnare. Nam extra curiam etiam ec rostra, ec 

 tribunal , vulc eum esfe in omni genere fermonis 

 ec humanitatis perfectum. Quem Quinctilia- 

 nus> qui egregie intellectam fencenciam Cicero- 



nis, 



(O Vid. de Qrat, III. 23. 31. 



