C 174 ) 



,, U usque ad Socratern , omnem omnium re* 

 „ rum, quae ad iriores hominum , qnae ad vi« 

 ^, ram, quae ad viriutem, quae ad Remp. per« 

 ,, tinebanr , cognitionem et fciennam , cum di- 

 „ cendi ratione iangebant: postea disfociati Tut 

 „ expofui) a SocraCe diferci a doccis, et'dein- 

 „ cops a Socraticis irem omnibus, phjlofophi 

 „ cloCjUenriam defpexeru 'C, Oratores lapienti- 

 „ am ; neque quidouam ex alrerius parte tet'ge* 

 „ rune, uifi quod illi ab his, aut ab illis birnu* 

 „ tuarenrur, ex quo promiscue haurirenc, (l 

 „ manere in priscina communione volLiisfentrf 

 „ Sod^ ut pontifices veteres, propter facrifi- 

 3, Ciorum multitudincm tres viros epu lores esfa 

 5, voluerunt^cumesfent ipfi a Numa, utetiani 

 „ iljud ludorum epulare nicrificfum facerenc» 

 ,, infliiuti; fie a fe caufarum actores ec a cora- 

 ,, muni philofophiae nomine feparaverunt, cum 

 „ veteres dicendo ec Intel ligendi raidficam fo- 

 „ cietatem esfe voluisfent". 



Rationem , cur Socrates , quern fophistarum 

 disputationes quafi genuerunc ^ij, artem dicen- 

 di exagitarit, indicavit Cicero (2) ec recte perr 

 Jpexisfe videtur Quinccilianus (3;. „ Uc pri- 



„ mum,'* 



(i) de quo vid. Heeren 1. 1. Abfchn. XIV. p» 

 444. feqq. 



(2) in Brut, c. 8, (3) ia Prooera. 



