C 17^ > 



; A Socrntc igitnr inde, haec ars dicendi Ql* 

 pTcnriae ec pliilorophiac penccralihns quafi ex- 

 clufa est, cum anrea fine fapicntia exercitatio di- 

 cendi ne fnbfiscerer quidcm , quaeiavulfia peperic 

 jllas calamirates. de quibus qneiuncur Scaevo* 

 Ja ( I ) er C'cero ("q ). ., Sic .■ 3 cloqucncia hi^ec 

 „ forenfis fpreca a ph'Iofophis ec repudiata , niul- 

 „ tis qiiid-:::]rf ilia adium&ntis magnisque caruit: 

 ^ fed ramenrornata verbis atque-Tentcntiis, iacta* 

 „ tioncm habiiic in populo, nee paucorum iu- 

 5, dicium ^ reprehcnnonemqiie perriniu'C. lea 

 „ et doccis eloquencia popularise et difercis, 

 „ elegans doctrina defuic". Ph'lofoph'ae enini 

 tres partes, doctrina disferendi , cognicio natu* 

 rae, ec pars ea, quae verfatur in vita ec mori-* 



bus, 



et P e n e i o n tefprekken ovir de TFelfprekenheid > 

 vertaald door J. M. Schrant p, ^9. feqq. 



(1) </e Orat. I. 39. 



(2) de Ivent. I. 3. feqq. Quae inanis verbornia 

 volubilitas Sophistis relicra cotnmbvit etiam A r i s t o- 

 t e 1 e m , ut disclplinae dicendi inftitniioncm , et qua- 

 fi patronatum fuscipcret , quemadmodum rradit C r a s- 

 fus de Orat, III. 35. vid. de Invent. II. 2. 3 Orat, 

 c; 51. et conf. quae annotavic I. M. S c h r a n t ad 

 Fen el on i um 1. 1. p. 12. not. 5. amiotat. p. 8* pi 

 Aliter rem expotiit D i g e n e s L ae rt. lib. V. init. 



• (3j C»c. in Orat, c. 3. 



