C i8o ) 



99 de virtute pfaecipiunt, ut OratoriS vita cum 

 9, fcientia diyinarum rerum fit humanarumque 

 9, coniuncta. Quae ipfae, quanto niaiores ac 

 5, pulchriores viderentur, fi illas ii docerent^ 

 9, qui etiam eloqui praeftaintisfime posfunt ? Uci- 

 9, namque lit tempus unquam , quo peifeccus 

 ,9 aliqufs (qualem optamus) Orator banc par* 

 99 tern , fuperbo nomine et vitiis quorumdam bo- 

 5, na eius corrumpentium , invifam , vindicec 

 ,9 fibi , ac veluc rebus repeticis, in corpus elo- 

 99 quentiae adducat". — Quern locum cum egre- 

 gie illustret Ciceronis fententiam , facere non 

 poteramus, quin adfcriberemus. Eamdem il- 

 1am Oratorum fegnitiem in tuendo regno fuo 

 incufat idem Quinctilianus (i^ his verbis; „ a 

 9, philofophorum lectione, uc esfent nobis 

 99 multa petenda, vitio factum est Oratorum, 

 9, qui quidem ill is optima fui opens parte ces- 

 5, ferunc". Idem facie in prooemio , ubi prae- 

 9, clare hac de re exponitur'*. Contra, Ora-^ 

 torem inflituens perfectum, nihil magis cupir, 

 quam .ut antiqua ilia forma reducatur: „ ilium 

 ,9 enim, inquit ("a), „ quem inftituo , Roma- 

 5, num quemdam velim esfe fapkntem , qui non 

 ^, fecretis disputationibus, fed rerum experiment 



9, tis, 



(i) /. 0. X. I. p. 5(55. vid. et II. 21. p. 144. 



(2) /. 0. Xil. 2. princip. 



/ 



