( m 5 



Iilud iraqne principium , Eloquentiam nihil 

 aliud esfe ^ ni(i copiofe kqueniem fapientiamy 

 quam firmisfime est tenendum : ex qua demum 

 ratio fentenciae Ciceronis , Quinctiliaiii et uni- 

 verfe veteru;n, de Eloquentia , recte poteric 

 ititeJIigi, exponi , atque illuscrari. 



' Neque hoc principium non egregie confirma- 

 tur, fi ad originem Eioquendae (i) reverti- 

 inur: nihil enim aliud esc Eloquentia, nifi per- 

 fectio illius facukatis, q^^a una praeftamus vel 

 maxime ferisC2) „ conciliatricis humanae ma- 

 3, xime focictatis (3): quod nimiruni colloqui- 

 5, mur inter nos, et quod exprimere dicendo 

 „ fenfaposfumus" (4). Eric igitur isperfectus 

 Orator, qui optime fenfi et cogitationes expri- 

 mac, et aliis cradat; quae cum variis fine arti- 

 bus atque fcientiis distinctae et discributae, ad 

 omnem illam arcium et doctrinarum mukipiici* 

 tacem , Oratoris vis fe extendere debet : quis 

 enim hoc non ukro intelligit, fine rerum fcien- 

 tia verborum volubilitatem inanem esfe ec irri- 

 dendam? quocum convenic illud Horacii C5): 



ScrU 



CO t^e qua praeciare disferentem vid. Cicero- 

 ne ra ^^ Invent. I. i . feqq, 



(2) Conf. de Invent, I. 4, 



(3) de Legg, I. ip. 



(4) de Orat. I. 8. 



(5) de Art. Poet, vs. 3 op. 



