C i86 ) 



urn artium et doctrinarnm confenfu, non nifi ad 

 tanram , quantam in Platone ec aliis andqiiij 

 fuspicimus, animi ec divini fere fpiricus magni- 

 tudinem, adapcata cogitatio (i); de qua expo- 

 nentem audiamusCiasiiim ; mihi quidem veteres 

 „ ilif maius quiddam animo complexi, miilto 

 „ plus etiam vidisfe videntur , quam quantum 

 ,, nosrrorum ingeniorum acies incueri potest : 

 ,. qui omnia haec, quae fupra et fubcer , unum 

 „ esfe , er una vij arquc una confenfione natu- 

 ,, rae ccnftricta esfe dixerunt^ Nullum esc enini 

 „ genus rerum, quod auc avulfum a ceteris per 

 5, fe ipfurn condare, auc, quo cetera fi careant, 

 ,; vim luam , atque aeternitatem confervare pos- 

 ,, fit. Sed fi haec maior esfe ratio videtur , quam 

 „ ut hominum posfic aut fenfu, aut cogitatione 

 „ comprehendi- est etiam ilia Platonis vera vox,. 

 „ omntm doctrinam harum ingenuarum ec hu- 

 5, manarum artium uno quodam foeiecatis vin- 

 5, culo concineri. Ubi enim perfpecta vis est 

 „ rationis eius, qua caufae rerum atque exitus. 

 „ cognoscuntur, mirus quidam omnium quad. 

 „ confenfus doccrinarum concencusque rcperi- 

 „ tur. — Etenim (2^ omnes artes, quae ad hu- 



(r) deOrat, I II. 5. 



(2) Ita Cicero Crasfi fententiam confirmans, 

 pro Archia, c. i. 



