C 7<J ) 



Pcrronae igitur, quas recenfuimus , non con- 

 iuncrae func, ut vidimus, cum quaesnione, 

 qucmnam de fummo Oratore fententiam Cicerq 

 habuerir: reliquae func Antonius et Crasfus, 

 quos Cicero taniquam capita ct fontes totius 

 difputadonis conflicuic, cum cenfeac (i); nihil 

 fibi quidem videri „ in Crasfi ec Antonii fermo- 

 „ ne esfe praetericum, quod quisquam fummis 

 ,5 ingeniis, acerrirais (ludiis, optima doctrina, 

 „ maxim o ufu, cognosci ac percipi potu isfe 

 „ arbitraretur''. Itaque inter eos Tub iudice lis 

 erir. Videamus priore loco de Antonio. 



Ut ilium vero, quern flatuimus,, ordinem fer- 

 vemus, conflderemus primum, quid ex perfona 

 Antonii ad fententiam Ciceronis posfit efHci. 

 , Antonius , quamquam egregius Orator, ta* 

 men, iudice Cicerone, inferior erac Crasfo, 

 Quod cum e^ ceteris testimoniis in cap. I. 

 laudd. conflac , cum imprimis ex Briiti cap. '^j^ 

 feqq.: ibi enim , etiamfi Antonio multa tribuac, 

 tamen Crasfo ftatuit nihil fieri potuisfe perfecti- 

 iis(2), et universe facile perfpicias, maiores 

 ibi laudes Crasfo quam Antonio deferri : Anironi- 

 um ipter alia tradic , diligciacer loqucqdi laud^ 



(i) de Ora^t, 11. 3, 



(2) Vid. in Brut. c. 3I. 



