( Sf. ) 



mm qniclem artibus esfet inflructus ; feci tameii 

 i]num illud haberet, dicendi opus elaboratum. 



Ab illustrioribus et fplendidioribus initiis exor- 

 fus, L. II. c, 8 feqq. , iam non refellendi ftu- 

 dio ductus, fed fuam fententiam dicens (ij, 

 latius patent! muneri Oratorem praeficic. Ac 

 re vel fie tanien Crasfiani Oratoris magnitudi- 

 nem asfequitur. Nam etiamfi eodem ^ quo Cras- 

 fus (2), utatur principio, nimirum quodcun- 

 que bene, ec gravirer, ec ornate dicendum fit, 

 id esfe unius Oratoris proprium, ec fi qui alia- 

 rum artium bene loquanrur , bos adfumto ali- 

 unde uti bono , ncn proprio, nee fuo (3); ta- 

 men hoc principium muneri Oratoris non ita 

 accommodat, ut omnia quae ornate debeant di- 

 ci, cum fine rerum fcientia verborum volubili- 

 tas inanis et irridenda fit, Oratori tradat; ied 

 quanwis longe lateque patcat ipfa ars bene di- 

 cendi, tamen negotium Oratoris multo aretio- 

 ribus terminis defcribit. 



Etfi enim Historia, nulla alia nifi Oratoris 

 voce, immortalitatiposfit commendari C4), ta- 

 men, quod faepisfime dlcicur, Oratoris esfe, 



de 



(i) ^^ Orat, 11. 10. 



(2) ibidem I. 11 feqq, 



(3) ibid. II. 9. 



(4) de Orat. II, 12 feqcj 



