C 95 ) 



€tiam ) qiiam postca de Oratore fentit: in quo 

 j, acumen", inquit(i), „ dialecticorum , fen- 

 „ tentiae philofophorum , verba prope poeta- 

 „ rum , memoria iurisconfultorum , vox cragoe- 

 5, dorum , gestus pene fummorum aetorum esc 

 j, requirendus. Quamobrem nihil in hominuni 

 >, genere rarius perfecto Oratore inveniri po- 

 5, test: quae enim lingularum rerum artifices 

 ^, fingula fi mediocriter adepti funt,probantur, 

 „ ea, nifi omnia fumma funt, \\\ Oratore proba- 

 „ ri non posfunt". Itaque Crasfus postquam 

 Antonius, ab hac fententia deinde longisfime 

 discedens, exiguis fane finibus Oratorem cir- 

 cumfcrlpferat; „ operarium ," ait Ca) ^ „ nobis 

 55 queradam, Antoni, Oratorem facis, atque 

 „ baud fcio, an aliter fentias, et utare tua ilia 

 5, rairifica ad refellendum confuetudine , qua tibi 

 5, nemo unquam praeditit". Quod egregie An- 

 tonius confirmat: fcilicet, postquam initio Lib. 

 II. copiofius multo, ec amplius^ et illustrius de 

 Oratore praedicaverat , 5^ Crasfus (3), nox 

 „ te, inquit, nobis, Antoni, expolivit, horai- 

 ^, nemque reddidit. Nam hesterno fermone, 

 5j unius cuiusdam operis, uc ait Caecilius, re. 



i^ mi- 



Cl) de Orat, I, 28. 



(2) ^Tc Or at. I. 52. 



(3) de Orat, H. 10, 



