c 5(5 :) 



,> migem aliiqnem aut baiulum ^ nobis Oraro- 

 ^.rerp defcripferas , inopem quendam huir.ani- 

 ^ tads, atque iniirbanum. Turn Antonius, he- 

 „ ri enim , inquic, hoc mihi propofueram, ut 

 5, fi te refellisfem , hos a te discipulos abdii- 

 „ cerem: nunc, Catulo audiente ec Gaefare,; 

 „ videor debere non tarn pugnare tecum ^ quain 

 ,, quid ipfe fentiam, dicere". 



Ultimo loco res nobis erit cum Crasfo * cu- 

 ius de fumrao Oratore fencentia iam una fu-, 

 pierest , quam Ciceronis esfe dicamus ; post-, 

 quam probare fumus conaci, reliquaram perfo* 

 narum iudicium in Ciceronem cadere non po* 

 tuisfe* Quae igitur de Crasfo afFeremus, po- 

 tisfimum infervient maiori coniirmationi eorum ,\ 

 quae antea dicta func: qnamvis inde per fe 

 ethm intelligetur, quae ex Crasfl perfona Tul- 

 lius de Oratore disferuit, ea ex fua mente dis- 

 feruisfe. Si quis vero post ea , quae iam dixi- 

 mus , maiorem etiam probationem requirat i nee 

 alteram illam Antonii fencentiam , quam propo- 

 fuit Libr. II., Ciceroni convcnire, (cum tamen 

 pleraeque rationes, ex quibus priorem a Cice-. 

 ronis iudicio dimovimus ,, etiam in illam poste- 

 riorem valeant) iam nullam difficukatem reli- 

 quam esle confitebitur, quando etiam banc, 

 quam aggredimur, probationis partem abfolve- 

 rimus* 



ita- 



