C 97 ) 



Iraqne iis^ quae praecedentibus inrexuimus^ 

 primurn addamus ilia, quae ex perform Crasli 

 efficiantiir, ut eiiis fenrenria conftiruatur, esH^ 

 Tullii : de Ti ex argumentandi ratione ec fenren- 

 tiarnm pondere colligamus^ cuius victrix fie 

 fermo, et fuo fe robore facile tueatur adverfus 

 omncs impugnationesj ab eius parcibus ftarei 

 jpfum aucrorem. 



Uci diximu^, Crasfus erat talis Orator, quo 

 perfectius Cicero fere nihil defiderabat: fej 

 praeterea ipfe Tullius inftitutus fuic et forma- 

 tus , Crasfo auctore et moderatore ; quod cerce 

 inaxime valet ad deinondranduni^ Ciceroneni 

 Crasfi potisfimum perfonam elegisfe , fub qua la^ 

 teat ipfius de perfecto Oratore fententia. 



Tradit aucem Cicero (^i), fe et fratrem Quin ^ 

 turn ea didicisfe 5 quae Crasfo placerent, et ab 

 his doctoribus, quibus ille uteretur, erudiros 

 fuisfe: at conflat, et inferius de hac re pin- 

 ra dicentur, Tullium inftitutione ufum fnisfe 

 doctisfima, et ea, quam postea ipfe maxime 

 laudavit, quaque optime via fternebatur iid 

 ilium Oratorem , quern Crasfus depingit , a 

 nulla arte aut fcientia alienura. Igitur Crasfus^ 

 questus (2J, fe ante ad agendum, quam ad 



cog- 



ti) de Or at, II. i, 



(1) de Orat, I, 17, 



G 



