( i03 ) 



I'ano C2) dicamus; Ciceronem fententiae fuae 

 perfonam L. Crasfi , in dirputationibus, quae 

 func deOratore adfignando, iudicium fuum cum 

 illius auccoritate coniunxisfe* 



Quod actinet ad arguraentandi vim et fenten* 

 tiarum pondus, animadverfum esc antea , con- 

 tra obieciiones Antonii , Crasfi fentenriam facile 

 tutain esCe , turn fua ipfius firmirudine ec a>*eto- 

 ricace, cum ex debili ec vacillante Antonii refel- 

 lendi ration^. Quae ibi diximus, facis fufficere 

 arbitraniur, uc hoc loco nihil addendum fie. 



Nee necesfe videtur, hoc loco exponere de 

 fententia Crasfi , ut fecimus de Antonii iudicio ; 

 cum ea ub^rius ec copiofius cognoscenda fic e:c 

 Cap. III. 



Ac hoc loco minime negligendae Tunc Q. Mucii 

 Scaevolae, qui tamquam auctor difpucationis 

 initium facie, contra Crasfi fencentiam, obiec- 

 tiones: hae enim ipfum caput concroverfiae de 

 fummo Oratore tangunc. Nam quae ancea de 

 hac re diximus, ea magis percinebanc ad perfo- 

 nam Scaevolae , quam fententiarum eius et ora- 

 tionis indolem , ec vim ad refucandum Crasfum^ 



Crasfus (i), fermonem quemdam de iludio 

 dicendi infercns, formam illam Oracoris com- 

 prchendic infignem , longe lateque pacentem ec 



Gon* 



(0 ^^ Orat. I. 8* 



