C ^09 ) 



,> quis (^1) — nescic, tnaximam vim exisrere 

 f^ Oracoris in hominum mennbus vel ad iram» 

 „ auc ad odium* auc dolorem incicandis^ vel ab 

 „ hisce iisdem permodonibus ad ienitatem, mi- 

 „ fericordiamqiie revocandis? quare, nifi qui 

 „ nacuras hominum, vimque omnem humanica- 

 „ tis, caufasque eas, quibns mentes auc inci- 

 „ tantur, aut reflectuntur, penicus perfpexeric, 

 5, dicendo, quod volet » perficere non pote* 

 „ rit (2). — Quaero enim Cs) "* num admo« 

 5, veri posfic oratio ad fenfus animorum atque 

 5, motus vel inflammandos, vel etiam extingu- 

 5, endos, (quod unum in Oratore dominatur) 

 '„ fme diligentisfima pervestigatione earum om- 

 „ nium rationum, quae de naturis humani gene- 

 ,, ris ac moribus a philofophis explicantur". Ec 

 adeo coniunctam esfe Crasfus iliam philofophiae 

 r partem, quae de vita et moribus agic, cum Ora'* 

 tore cenfuit, ut vel fi relinquant, et inertiae 

 fuae largiantur Oratores duas partes reliquas, 



(i) de Orat, 1, i«2, 



(i) Conf. de Orat, I. 15. ubi philofophis relifl* 

 quit, ut de his rebus omnibus in angulis, confumenw 

 di otii caufa , tenui quodam exfanguique fermone 

 disferant : Oratori autera tribuic , ut de iis cum omni 

 gravitatere iucunditate explicer. 



(3) U 1. c. 14, 



o 



