C aio ) 



illud, quod femper Oracoris fuit, nifi teneatur, 

 nihil reliccum putet Oratori, in quo magnus es- 

 ie posfit: ,5 quare hie locus de vita ec moribus 

 yy totus est Oratori perdiscendus" (i). ludice 

 autem Cicerone CO-* duo funt, quae bene 

 tractata ab Oratore, admirabilem Eloquentiara 

 faciant, quorum alterum est, quod Graeci ^^s- 

 xh vocant^ ad naturas et ad raores, ec ad 

 omnem vitae confuetudinem accommodatum; 

 alterum, quod iidem TJiSi^TiKov nominant, qua 

 perturbantur animi et concitantur» in quo una 

 regnac oratio. Unde coHigicur, ex fententla 

 Ciceronis illam terciam philofophiae partem 

 cum Oratore quam maxime esfe coniunccam: 

 qui ei non minus disferendi rationem asfigna* 

 vit: ponit enim imprimis ("3}, fine philofo* 

 phia non posfe effici, quem quaeriraus, Elo- 

 quentem: nam nee latius, nee copiofius, 

 de magnis variisque rebus fine philofophia 

 potest quisquam dicere. — Nee vero fine phi* 

 lofophorum disciplina genus et fpeciem cu- 

 iusque rei cernere, neque eam definiendo ex- 

 plicare, nee tribuere in partes poslumus: nee 

 iudicare, quae vera, quae falfa fine, neque 



cer- 



(2) Orat. c. 37. 



(3) Orat, c. 4. 



