C 217 ) 



niillibi fufe tractavic Ci). Verumtainen illucf 

 fane aperte fads declaravic, fe Oracorem, nifi 

 virum bonuni , habere neminem. Profesfus esc 

 banc rententiam ex perfona Crasfi (2), EIoquen-» 

 tiae dicens „ quo maior est vis , hoc esc magis 

 „ probicate iungenda, fummaque prudentia:. 

 „ quarum virtu turn expercibus, fi dicendi copi- 

 5, am tradiderimus , non eos quidem Oratores 

 J, effecerimus , fed furendbus quaedam arma 

 „ dederiraus". Idem quam maxime cuetur in 

 Lib. de Invent- I. c. i feqq. Atque hoc prae* 

 terea etiam fponte fluit ex munerum et officio- 

 num radone, quae Cicero ab Oratore vulc obi* 

 ri: de quibus expofuimus antea. Quem enim, 

 nifi virum bonum , conflicuere potuisfet , aucto. 

 rem et cuscodem legum ac iudiciorum, civibua 

 confilii foncem ac principem , totius Reip. coii- 

 fervandae et regendae ducem ? Hanc igitur fen- 

 tentiam , quamvis diferds verbis aliquoties tan- 

 turn expresferic, ramen univerfae radoni et con- 

 ftitudoni doctrinae de furamo Oratore ica illigar 

 vie ec intexuit, ut Oratorem Ciceronianum ni(i 

 virum bonum informare non posfimus. At ma- 

 iorem Cicero Oracori licentiam concesfisfe vi* 



de: 



(2) cuius rei caufas quasdam propofuit Vir C\. 

 S c h r 6 d e r I. U p. 478 feq. 



{2) de Orat. III. 14. conf» I. 46. 



