221 



Buta fint (O. Quo fenfu facile inrelligimus Csfe 

 anem qiiandam dicendi C^), quaeRhetorica vo* 

 catiir. Huius autem artis ea est ratio, iit negli- 

 genda quidem non fic, fed tamen alia fine adcoi> 

 fequendam Eloquentiam maiora Cs)* Naturam 

 enini primum atque ingenium cenfecCrasfus(4), 

 ad dicendum vim afferre maximam : ec quae do- 

 navit atque inferuit natura, ea arte posfe ac- 

 cendi aut coniinoveri; quae naturalem faculta- 

 tem potest limare, acnere aliquoniodo, et cor- 

 rigere, et habec quaedam, quad ad commo- 

 ncndurn Oratorem , quo quidque referat, ec 

 quo intuens, ab eo, quodcunque fibi propo- 

 fuerit, minus aberret Cs)- Quod igitur con- 

 didit natura , excitarunt et rexerunt artis prae- 

 ccpta, id, iudice Cicerone, cumulaturac perfi- 

 citur exercitatione et ufu (6). Hanc vero fen- 

 tentiam Cicero plurimis locis explicatam, fuo 

 exemplo, quod deftriplimus, praeclare confir- 

 mavit (7). 



De- 

 CO ^^ Orat, I, 1. conf. omninp, c. 32« 4I»J42. ec 

 c. 20. II. 7. 8. 57. conf, c. 41, 



(2) Vid. de Orat, I. 23. 24. 



(3) de Orat, I. 23, 



(4) I. I. c. 25. conf. c. 28, -J 



(5) 1. I. c. 32. 



(6) VId, I. 1. c. 32 — 35- 



(7) Cetemm de hac controyerfia vid. Quinctll. 

 /. 0. II. 17. Vosf. de Nat. Rhet. c. VIII. 



