C 142 > 



phiae coj2:nitione imbLiti : „ oeque fe tnnm In 

 5, coimquain tndi^ifet uberras fi ingcniiim fuuiu 

 ^ confepro fori, non ipfius reriim naturae fini- 

 y, bus term nasfct" (1) Quid aucem Orarori, 

 opera fua , acccsferic, non obfcureipfe (i^nidca* 

 vit: loqucns (2) de Servih'a lege, quam Cras- 

 fus fuafic s ,, his Cosf. , mquit, earn legem fua- 

 „ fir, quibus nati kimus, cum ipfe (Crasfus) 

 „ tsfet Q. Caepione narus, et C. Laebo, tri- 

 5, ennio ipfe minor, quam Anron'us; quod id- 

 5, circo pofui, nr dicendi latine prima macuri- 

 >, tas, in qua aetace excitisfec, posfec nocari; 

 5, et interigcre^ur , iam ad fummam pene esfe 

 5, perductam, ut eo nihil 'ferme quisquam ad- 

 „ dcre poTet . nifi qui a philofophia, a iure 

 „ civilit ab hiscoria fufsfet inltructior. Eric, 

 „ inquic M. Brutus, am iam est iste , quern ex» 

 5, fpectas? nescio, inquam". Quibus verbis 

 Cicero nobis videtur manifesto ad fe ipfum al- 

 ludere, postquam mencionem fui obi q'^e iam 

 iniecerat, memorando Crasfum fibi 34 annos 

 aetate praeflare . logemque Serviliam fuafisfe eo- 

 dem illo anno quo ipfe natus fuerit. I;i;icur 

 ingenue profitetur (3), fe boni aliquid attulisfe 



(i) ex iudicio Q u i n c t, /. 0. XII. 2, 



(2) in Brut, c 44, 



(3) ibid. c. 32. 



